Cayetano Santos Godino Kimdir? Arjantinli Seri Katil Koca Kulaklı Cüce

Godino hakkında Arjantin gazetelerinde yayımlanmış tarihsel araştırmalar, akademik çalışmalar ve Leonel Contreras’ın Leyenda del Petiso Orejudo adlı kitabı bulunmaktadır. Bu kaynaklar, olayların tarihsel bağlamını ve farklı anlatılar arasındaki çelişkileri incelemek açısından önemlidir.

Cayetano Santos Godino Kimdir? El Petiso Orejudo’nun Kurbanları, Cinayetleri ve Korkunç Suç Geçmişi

Arjantin’in Buenos Aires kentinde 31 Ekim 1896’da dünyaya gelen Cayetano Santos Godino, çocuk yaşlarda başlayan şiddet davranışları, çocuklara yönelik saldırıları ve kundaklama olaylarıyla ülke tarihinin en çok konuşulan suçlularından biri hâline geldi. Basının ona taktığı El Petiso Orejudo lakabı, Türkçeye kabaca “Büyük Kulaklı Cüce” şeklinde çevrilebilir. Yaşı henüz küçük olmasına rağmen karıştığı olayların ağırlığı, dönemin polis teşkilatını, mahkemelerini ve psikiyatri çevrelerini uzun süre meşgul etti.

Godino’nun suç geçmişi 1912’de işlediği cinayetlerle başlamadı. Polis kayıtlarına ve sonraki araştırmalara yansıyan olaylar, onun henüz çocukken başka çocuklara saldırdığını, hayvanlara zarar verdiğini ve yangın çıkardığını gösteriyordu. 3 Aralık 1912’de Jesualdo Giordano’nun öldürülmesi ve ertesi gün yakalanmasıyla birlikte geçmişteki olaylar yeniden incelendi; yıllar içinde biriken şüpheler, itiraflar ve tanıklıklar aynı dosyada toplandı.

Arjantin’in suç tarihinde seri katil olarak anılan Godino’ya dört çocuk cinayeti, yedi cinayete teşebbüs ve yedi kundaklama olayı atfedilir. Ancak bu sayıların dayandığı olayların kanıt düzeyi birbirinden farklıdır. Özellikle 1906 yılında kaybolduğu ileri sürülen küçük kızın ölümü, Godino’nun itirafına dayanır ve cesedi hiçbir zaman bulunamamıştır. Bu nedenle onun geçmişini aktarırken mahkeme kayıtları, tanık ifadeleri, itiraflar ve sonradan yazılan popüler anlatılar arasında ayrım yapmak gerekir.

Cayetano Santos Godino’nun Çocukluğu ve Aile Yaşamı

Seri katil Godino, İtalya’nın Calabria bölgesinden Arjantin’e göç eden Fiore Godino ve Lucía Ruffo’nun çocuğuydu. Ailesi Buenos Aires’te yoksul koşullarda yaşıyordu. Dönemin anlatılarında Godino’nun çocukluğunun maddi sıkıntılar, aile içi şiddet ve düzensiz bir ev ortamı içinde geçtiği belirtilir.

Babası Fiore’nin alkol kullandığı ve aile bireylerine şiddet uyguladığı aktarılır. Annesinin ve çocukların zaman zaman ağır dayağa maruz kaldığı, Godino’nun da babasından ve ağabeylerinden şiddet gördüğü yönünde bilgiler bulunmaktadır. İlerleyen yıllarda yapılan doktor muayenelerinde başında çok sayıda yara izine rastlandığı, bazı kaynaklarda bu izlerin sayısının 27 olarak verildiği belirtilir. Bununla birlikte, çocukluğuna ilişkin anlatıların bir bölümü yıllar sonra kaleme alınmıştır. Dolayısıyla her ayrıntıyı kesinleşmiş bir tıbbi kayıt gibi değerlendirmek doğru olmaz.

Godino’nun sağlık durumunun çocukluk döneminde iyi olmadığı da aktarılır. Küçük yaşlarda enterit geçirdiği, fiziksel gelişiminin yaşıtlarına göre geride kaldığı ve zayıf bir çocuk olduğu belirtilir. Babasının frengi hastalığı taşıdığına ilişkin bilgiler de bazı biyografilerde yer alır. Ancak bu hastalığın Godino’nun sağlık sorunlarına doğrudan neden olduğunu kanıtlayan güvenilir bir tıbbi belge ortaya konulmuş değildir.

Eğitim hayatı oldukça düzensizdi. Birden fazla okula devam etti, fakat davranış sorunları ve derslere ilgisizliği nedeniyle eğitimini sürdüremedi. Bazı kaynaklar altı ayrı okuldan uzaklaştırıldığını belirtir. Okuma yazma öğrenemediği yönündeki anlatılar da yaygındır; buna karşılık cezaevinde temel okuma yazma becerileri kazandığı aktarılır.

Fiziksel görünümü, dönemin basınında sık sık gündeme getirildi. Kısa boyu ve belirgin biçimde büyük kulakları, kendisine verilen lakabın ortaya çıkmasına neden oldu. Gazeteler onu çoğu zaman dış görünüşü üzerinden tanımladı. Bu yaklaşım, suçun nedenlerini insanın fiziksel özelliklerinde arayan dönemin kriminoloji anlayışıyla da örtüşüyordu.

İlk Şiddet Olayları: Miguel Depaoli ve Ana Neri

Godino’nun bilinen ilk saldırılarından biri 28 Eylül 1904 tarihinde yaşandı. O sırada yaklaşık yedi-sekiz yaşlarında olan Cayetano, henüz iki yaşını doldurmamış Miguel Depaoli’yi yanına alarak boş bir araziye götürdü. Küçük çocuğa saldırdı ve onu dikenli bitkilerin bulunduğu bir alana attı.

Miguel’in ağlamaları çevrede bulunan bir polisin dikkatini çekti. Olay yerine gelen polis müdahale ederek çocuğu kurtardı. Godino da karakola götürüldü; ancak yaşı küçük olduğu için olay o dönemde çocuklar arasındaki bir kavga gibi değerlendirildi ve ailesine teslim edildi.

1905 yılında bu kez Ana Neri isimli küçük bir çocuk saldırıya uğradı. Godino’nun Ana’yı boş bir araziye götürdüğü ve başına taşla vurduğu aktarılır. Çocuğun çığlıkları üzerine çevreden bir polis memuru müdahale etti. Ana hayatta kaldı ve Godino yeniden ailesine gönderildi.

Bu iki olay, ilerleyen yıllarda Godino’nun geçmişi araştırılırken yeniden gündeme geldi. Her iki vakada da hedef alınan çocuklar çok küçüktü. Saldırıların ölümle sonuçlanmaması ise çevredeki kişilerin zamanında müdahale etmesi sayesinde mümkün oldu.

1906 Yılındaki Kayıp Çocuk İtirafı: María Rosa Face

Godino’nun geçmişine ilişkin en tartışmalı olaylardan biri, 1906 yılında yaşandığı ileri sürülen bir çocuk cinayetidir. Bazı kaynaklarda María Rosa Face adıyla anılan küçük bir kızın kaybolması, Godino’nun daha sonra verdiği ifadelerle ilişkilendirilmiştir.

Godino’nun itirafına göre küçük kızı bir araziye götürmüş, önce boğmaya çalışmış, ardından bir çukura gömerek üzerini çeşitli atıklarla kapatmıştı. Ancak çocuğun cesedi hiçbir zaman bulunamadı.

Hayvanlara Yönelik Şiddet ve Ailenin Polise Başvurması

Godino’nun çocukluk dönemine ilişkin anlatılarda hayvanlara yönelik şiddet de önemli bir yer tutar. Kedi ve kuşları öldürdüğü, ateşle oynadığı ve yangın çıkarmaktan hoşlandığı belirtilir.

Ailesinin bu davranışlardan giderek daha fazla endişe duyduğu aktarılır. Özellikle babası Fiore Godino’nun oğlunun kontrol edilemeyen davranışları nedeniyle polise başvurduğuna ilişkin bilgiler bulunmaktadır. Bazı anlatılarda evdeki kanaryaların öldürülmesi ve kuşların cesetlerinin babasının yatağının yanına bırakılması gibi ayrıntılar da yer alır.

Godino’nun yaklaşık on yaşındayken ailesinin başvurusu üzerine bir süre polis gözetiminde tutulduğu ve ardından bir çocuk kurumuna gönderilmesi sürecinin başladığı aktarılır. Bu dönem, ailesinin de onun davranışlarından ciddi biçimde kaygı duyduğunu göstermektedir.

1908 Yılındaki Saldırılar: Severino González Caló ve Julio Botte

Godino’nun çocuklara yönelik saldırıları 1908 yılında da devam etti. 9 Eylül 1908’de Severino González Caló isimli yaklaşık iki yaşındaki bir çocuğu yanına alarak bir at yıkama alanına götürdü. Burada çocuğu su dolu bir tekneye sokarak boğmaya çalıştığı bildirildi.

Çevrede bulunan kişilerin müdahalesiyle Severino kurtarıldı. Godino ise olay sırasında kendisini çocuğu kurtarmaya çalışan biri gibi göstermeye çalıştı. Olayın ardından aktarılan bu davranış, daha sonraki saldırılarda da görülen bir ayrıntıya işaret eder: Yetişkinlerin karşısında kendisini suçlu değil, yardım eden kişi olarak tanıtmaya çalışması.

Bundan birkaç gün sonra Julio Botte isimli küçük bir çocuk da saldırıya uğradı. Godino’nun Julio’nun göz kapaklarını sigarayla yaktığı aktarılır. Çocuğun ağlaması üzerine annesi olay yerine geldi ve Godino kaçtı.

Bu olayların ardından ailesinin başvurusu sonucunda Godino’nun Marcos Paz Çocuk Islah Kolonisi’ne gönderildiği belirtilir. Burada geçirdiği dönem, çocukluk ve ergenlik yıllarındaki en önemli kurumsal süreçlerden biriydi.

Marcos Paz Çocuk Islah Kolonisi ve 1911’de Eve Dönüş

Godino, davranışları ve saldırıları nedeniyle Marcos Paz’daki çocuk ıslah kurumuna gönderildi. Kurumda kaldığı süre boyunca kaçmaya çalıştığına ilişkin anlatılar bulunmaktadır. Burada eğitim gördüğü ve sınırlı da olsa okuma yazma öğrendiği de aktarılır.

Islah kurumunda geçirdiği yılların bütün ayrıntıları günümüze ulaşmış değildir. Bu nedenle burada nasıl muamele gördüğü, hangi olaylara karıştığı ve davranışlarının ne ölçüde değiştiği konusunda kesin hükümler vermek mümkün değildir.

23 Aralık 1911 tarihinde ailesinin talebi üzerine kurumdan ayrılarak evine döndüğü belirtilir. Ailesi ona bir iş buldu; ancak bu işte uzun süre kalmadı. İşini kaybetmesinin ardından Buenos Aires sokaklarında dolaşmaya, zamanının önemli bölümünü başıboş geçirmeye başladı.

Bu dönemde Godino’nun suç geçmişi sona ermemişti. Aksine, 1912 yılına gelindiğinde saldırılar, yangın çıkarma olayları ve çocuklara yönelik şiddet yeniden yoğunlaşacaktı.

Kundaklama Olayları ve Yangına Duyduğu İlgi

Godino’nun suç dosyasında yalnızca çocuklara yönelik saldırılar bulunmuyordu. Yangın çıkarmaya karşı belirgin bir ilgisi vardı. Çeşitli iş yerlerini, depoları ve başka yapıları ateşe verdiği bildirildi.

17 Ocak 1912’de Corrientes Caddesi üzerindeki bir depoda yangın çıkardığı aktarılır. Daha sonra verdiği ifadelerde itfaiyecilerin yangına müdahalesini izlemekten hoşlandığını söylediğine ilişkin kayıtlar bulunmaktadır. Bu anlatılar, yangınları yalnızca maddi zarar vermek amacıyla değil, ortaya çıkan hareketliliği ve müdahaleyi izlemek için de çıkardığı düşüncesini güçlendirmiştir.

1912 yılının ilerleyen aylarında bir tren istasyonunda ve çeşitli depolarda yangın çıkardığı da kaynaklarda yer alır. Bazı anlatılarda başka binalar ve bir tuğla fabrikası da sayılır. Ancak her yangının Godino tarafından çıkarıldığına ilişkin kanıtlar aynı düzeyde değildir.

Arturo Laurora Cinayeti – 26 Ocak 1912

Godino’nun 1912 yılında işlediği ve ölümle sonuçlanan suçlardan ilki Arturo Laurora cinayetiydi. On üç yaşındaki Arturo’nun cesedi 26 Ocak 1912’de Buenos Aires’te boş bir evde bulundu.

Çocuğun vücudunda darp izleri vardı ve boynunda bir bağ bulunduğu bildirildi. Soruşturma sırasında cinayetin nasıl işlendiğine ilişkin ayrıntılar başlangıçta netleşmedi. Godino yakalandıktan sonra verdiği ifadelerde Arturo’yu boş bir eve götürdüğünü, ona şiddet uyguladığını ve ardından boğduğunu anlattı.

Bazı kaynaklarda cinayetin 25 Ocak’ta işlendiği, cesedin ertesi gün bulunduğu belirtilir. Bu nedenle olayın tarihini aktarırken saldırının gerçekleştiği gün ile cesedin bulunduğu günü birbirine karıştırmamak gerekir.

Arturo Laurora cinayeti, Godino’nun geçmişteki saldırılarıyla birlikte değerlendirildiğinde soruşturmanın önemli başlıklarından biri hâline geldi. Cinayetin aydınlatılmasında, Godino’nun yakalanmasından sonra verdiği ifadeler etkili oldu.

Reina Bonita Vainicoff Cinayeti – 7 Mart 1912

Godino’nun bir diğer kurbanı beş yaşındaki Reina Bonita Vainicoff’tu. 7 Mart 1912’de küçük kız bir mağazanın vitrinine bakarken elbisesi ateşe verildi.

Alevler kısa sürede elbiseyi sardı. Çevrede bulunan kişiler yangını söndürmek için müdahale etti ve küçük kız hastaneye kaldırıldı. Ancak aldığı ağır yanıklar nedeniyle yaşamını yitirdi. Bazı kaynaklar ölümünün olaydan yaklaşık 16 gün sonra gerçekleştiğini belirtir.

Bu olayın çevresinde ikinci bir trajedi daha yaşandığı anlatılır. Reina’nın dedesinin, yanan çocuğa yardım etmek için koşarken bir aracın çarpması sonucu hayatını kaybettiği ileri sürülür. Bu ayrıntı dönemin olay anlatılarında yer alsa da cinayetin temel adli bulgularından ayrı değerlendirilmelidir.

Godino’nun daha sonra verdiği ifadeler, küçük kızın elbisesini bilerek ateşe verdiğini ortaya koydu. Reina’nın ölümü, 1912 yılındaki çocuk cinayetleri arasında kamuoyunda büyük yankı uyandırdı.

1912 Sonbaharında Yeni Saldırılar

Godino’nun 1912 yılındaki saldırıları Arturo Laurora ve Reina Vainicoff cinayetleriyle sona ermedi. Kasım ayında birden fazla çocuk hedef alındı. Bu olayların bir kısmı çevredeki yetişkinlerin müdahalesi sayesinde ölümle sonuçlanmadı.

Roberto Carmelo Russo

8 Kasım 1912’de yaklaşık iki buçuk yaşındaki Roberto Carmelo Russo, Godino tarafından yanına alınarak bir alana götürüldü. Godino’nun çocuğa şeker veya şekerleme alma vaadinde bulunduğu, ardından onu tenha bir yere götürdüğü aktarılır.

Burada Roberto’nun ayaklarının bağlandığı ve boynuna ip geçirildiği bildirildi. Olay sırasında çevrede çalışan bir kişinin müdahalesiyle çocuk kurtuldu. Godino ise kendisini çocuğu kurtarmaya çalışan biri gibi göstermeye çalıştı.

Olayın ardından gözaltına alınmasına rağmen yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle serbest bırakıldığı aktarılır. Bu vaka, polis açısından önemli bir uyarı niteliğindeydi; çünkü Godino’nun geçmişteki saldırılarıyla benzerlik gösteriyordu.

Carmen Ghittoni

Kasım 1912’de Carmen Ghittoni isimli küçük bir çocuk da saldırıya uğradı. Godino’nun çocuğu darbettiği, çevreden bir kişinin müdahalesiyle saldırının sona erdiği aktarılır.

Carmen hayatta kaldı. Bu olay, Godino’nun çocuklara yönelik saldırılarının yalnızca tenha alanlarda gerçekleşmediğini, çevrede yetişkinlerin bulunmasının da her zaman saldırıyı önleyemediğini gösteriyordu.

Catalina Naulener

20 Kasım 1912 tarihinde Catalina Naulener isimli küçük kız da Godino’nun hedefi oldu. Bazı kaynaklarda kızın kaçırılmaya çalışıldığı, bazı anlatılarda ise saldırıya uğradığı belirtilir. Çocuğun bağırması ve çevredeki bir kişinin müdahalesi sayesinde olay ölümle sonuçlanmadı.

Bu saldırıların ortak noktası, Godino’nun küçük yaştaki çocuklarla yakınlık kurması, bazı olaylarda şeker veya oyun vaadiyle onları yanına çekmesi ve ardından yetişkinlerin kolayca ulaşamayacağı yerlere götürmeye çalışmasıydı.

Jesualdo Giordano Cinayeti – 3 Aralık 1912

Godino’nun yakalanmasına yol açan olay, üç yaşındaki Jesualdo Giordano’nun öldürülmesiydi. Cinayet 3 Aralık 1912’de Buenos Aires’in Parque Patricios bölgesinde gerçekleşti.

Jesualdo, evinin yakınında oyun oynarken Godino onunla iletişim kurdu. Küçük çocuğa şeker almayı teklif ederek güvenini kazandı ve birlikte bir dükkâna gittiler. Godino, çocuğa şekerlemeleri azar azar vererek onu daha uzak bir noktaya götürdü.

İkili daha sonra Quinta Moreno olarak bilinen alana ulaştı. Burada Jesualdo korkmaya ve geri dönmek istemeye başladı. Godino ise çocuğu zorla içeri götürdü.

Olayın devamında Jesualdo’nun boynuna ip geçirildi ve boğulmaya çalışıldı. Çocuğun direnmesi üzerine Godino onu etkisiz hâle getirmek için ellerini ve ayaklarını bağladı. Ardından olay yerinden ayrılarak bir çivi buldu. Geri döndüğünde çiviyi çocuğun başına çaktı.

Jesualdo’nun cesedi kısa süre sonra babası tarafından bulundu. Cinayetin işleniş biçimi Buenos Aires’te büyük korku ve öfke yarattı.

Godino’nun olaydan sonra çocuğun cenazesine katıldığı ve cesedi görmek için yaklaştığı da dönemin anlatılarında yer alır. Hatta çocuğun başındaki çivinin çıkarıldığını görünce tepki gösterdiği aktarılır. Bu davranış, çevrede bulunan kişilerin dikkatini çekti.

Soruşturma sırasında Godino’nun Jesualdo ile birlikte görüldüğünü söyleyen tanıkların ifadeleri önemli rol oynadı. Çocuğun ailesi ve çevredeki kişiler, onu son görenlerden birinin Godino olduğunu bildirdi. Böylece polis, daha önceki saldırılarla da bağlantısı bulunan bu gençten şüphelenmeye başladı.

Cayetano Santos Godino’nun Yakalanması

Jesualdo Giordano cinayetinin ardından polis soruşturması hız kazandı. Godino’nun geçmişteki saldırıları, çocuklara yönelik davranışları ve olay yerleriyle bağlantısı yeniden incelendi.

4 Aralık 1912 sabahı polis ekipleri Godino’yu Buenos Aires’teki evinde yakaladı. Sorgu sırasında geçmişte karıştığı olaylar hakkında uzun ifadeler verdi ve bazı suçları kabul etti.

Bu ifadeler, Arturo Laurora ve Reina Bonita Vainicoff cinayetlerinin de yeniden ele alınmasını sağladı. Daha önce çözülemeyen bazı saldırılar ve kundaklama olayları da Godino’nun dosyasına eklendi.

Ancak Godino’nun itiraf ettiği her olay aynı ölçüde kanıtlanmış değildi. Bazı saldırılar tanıklarla ve fiziksel bulgularla desteklenirken bazı olaylar yalnızca ifadelere dayanıyordu. María Rosa Face vakası bunun en belirgin örneğidir.

Mahkeme Süreci: Beraat Kararı, İtiraz ve Süresiz Hapis

Godino yakalandığında 16 yaşındaydı. Jesualdo Giordano cinayetinin ardından gözaltına alınan genç, sorgusunda geçmişte karıştığı olaylar hakkında ayrıntılı ifadeler verdi. Dosyada dört çocuk cinayeti, yedi cinayete teşebbüs ve yedi kundaklama olayı yer aldı.

Yargılamanın en önemli tartışması, Godino’nun işlediği eylemlerden hukuken sorumlu tutulup tutulamayacağıydı. Dönemin hukuk sisteminde kişinin yaptığı eylemin niteliğini anlayabilmesi ve davranışlarını kontrol edebilme yeteneği, ceza sorumluluğunun değerlendirilmesinde önemli kabul ediliyordu. Bu nedenle Godino farklı doktorlar ve adli uzmanlar tarafından psikiyatrik incelemeye alındı.

1913: İlk Değerlendirme ve Akıl Hastanesine Gönderilmesi

Yargılamanın ilk aşamasında görev alan soruşturma hâkimi Antonio de Oro, doktor raporlarını dikkate alarak Godino’nun cezai açıdan sorumlu tutulamayacağı yönünde karar verdi. Aralık 1913’te verilen bu kararla ceza yargılamasının sürdürülmemesi ve Godino’nun bir akıl hastanesinde tutulması öngörüldü.

Bu değerlendirmenin arkasında, dönemin uzmanlarının Godino’yu ağır zihinsel sorunlar gösteren ve davranışlarını kontrol etmekte zorlanan biri olarak görmesi bulunuyordu. Doktor raporlarında onun toplum açısından tehlike oluşturduğu yönünde görüşler de yer alıyordu.

Godino, Buenos Aires’teki Hospicio de las Mercedes adlı kuruma gönderildi. Bu kurum günümüzde Hospital Borda adıyla bilinir. Burada tutulması, serbest bırakıldığı anlamına gelmiyordu; aksine, toplum içine dönmesinin sakıncalı görüldüğü bir gözetim sürecine alınmıştı.

31 Ekim 1914: Hâkim Ramos Mejía’nın Beraat Kararı

Dosya daha sonra ceza mahkemesinde yeniden ele alındı. Hâkim Francisco Ramos Mejía, 31 Ekim 1914 tarihli kararında Godino’yu cezai sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle beraat ettirdi.

Mahkemenin değerlendirmesinde, Godino’nun zihinsel durumunun işlediği eylemler bakımından ceza sorumluluğunu ortadan kaldırdığı görüşü etkili oldu. Ancak bu karar, onun suçsuz bulunduğu veya serbest bırakılacağı anlamına gelmiyordu. Mahkeme, Godino’nun toplum içine dönmesini güvenli görmüyordu. Bu nedenle kapalı bir kurumda tutulması yönündeki yaklaşım devam etti.

Karar, kamuoyunda ve hukuk çevrelerinde tartışma yarattı. Özellikle çocukların öldürülmesi ve saldırıların ağırlığı düşünüldüğünde, Godino’nun ceza almadan bir hastanede tutulması bazı çevrelerde yeterli görülmedi.

Savcılığın İtirazı ve 12 Kasım 1915 Tarihli Karar

İlk derece mahkemesinin kararına savcılık tarafından itiraz edildi. Tartışmanın merkezinde, Godino’nun zihinsel sorunları bulunmasının onun işlediği eylemlerden tamamen sorumsuz sayılmasını gerektirip gerektirmediği vardı.

Savcılık tarafındaki değerlendirmelerde, Godino’nun yaptığı eylemlerin niteliğini belirli ölçüde anlayabildiği ve bu nedenle hukuki anlamda tamamen sorumsuz kabul edilmemesi gerektiği savunuldu. Dönemin psikiyatri ve kriminoloji anlayışında kullanılan zihinsel yeterlilik ve ceza sorumluluğu ayrımları da bu tartışmada etkili oldu.

12 Kasım 1915’te Ceza ve Islah İşleri Temyiz Mahkemesi, ilk derece kararını bozdu. Mahkeme, Godino’nun süresiz penitenciaria cezasına, yani önceden belirlenmiş bir tahliye tarihi bulunmayan ağır bir hapis rejimine tabi tutulmasına hükmetti.

Bu karar, Godino’nun hukuki durumunu değiştirdi. Artık yalnızca psikiyatri kurumunda tutulması öngörülen bir kişi değil, cezaevi sistemine gönderilmesine hükmedilmiş bir mahkûmdu. Önce Buenos Aires’teki Ulusal Cezaevi’ne nakledildi. 1923 yılında ise Tierra del Fuego’daki Ushuaia Cezaevi’ne gönderildi.

Mahkeme Sürecinin Önemi

Godino davası, yalnızca çocuk yaşta işlenen ağır suçlar nedeniyle değil, dönemin ceza hukuku ile psikiyatri anlayışının karşı karşıya gelmesi bakımından da önemlidir. Bir yanda doktorlar onun zihinsel durumunu ve davranışlarını kontrol etme kapasitesini tartışıyor, diğer yanda savcılık ve mahkeme toplumun korunması gerektiğini vurguluyordu.

Dava sırasında Cesare Lombroso’nun düşüncelerinden etkilenen pozitivist kriminoloji anlayışı da gündeme geldi. Bu yaklaşım, suç davranışını kişinin biyolojik ve fiziksel özellikleriyle açıklamaya çalışıyordu. Godino’nun görünüşünün, aile geçmişinin ve çocukluk davranışlarının uzman raporlarında sıkça ele alınması, dönemin düşünce yapısını yansıtır.

Sonuç olarak Godino’nun mahkeme süreci üç önemli aşamadan geçti: 1913’te cezai sorumluluğu bulunmadığı yönündeki ilk değerlendirme, 31 Ekim 1914’te verilen beraat ve kurumda tutulma kararı, son olarak 12 Kasım 1915’te temyiz mahkemesinin bu kararı bozarak süresiz penitenciaria cezası vermesi. Godino’nun sonraki yaşamını belirleyen karar, sonuncusu oldu.

Islah Kurumunda ve Cezaevinde Geçirdiği Yıllar

Godino’nun yakalanmasından sonra başlayan psikiyatrik değerlendirmeler ve kurumsal gözetim süreci, mahkeme kararlarının ardından da devam etti. 1913’te bir ıslah kurumu veya psikiyatri kurumu bünyesinde tutulduğu döneme ilişkin bilgiler bulunur. Burada diğer mahkûmlara saldırdığı ve bazı kişileri yaraladığı aktarılır.

12 Kasım 1915 tarihli kararın ardından cezaevi sistemine nakledilmesine hükmedildi. Bazı kaynaklarda 20 Kasım 1915 tarihi, nakil sürecinin başlangıcı olarak belirtilir. Bu dönem, Godino’nun çocukluk dönemindeki ıslah kurumu deneyiminden farklı olarak daha sıkı bir cezaevi gözetimi altında geçti.

28 Mart 1923 tarihinde Ushuaia Cezaevi’ne gönderildi. Tierra del Fuego’da bulunan bu cezaevi, Arjantin’in en güneyindeki ağır ceza kurumlarından biriydi. Sert iklim koşulları ve uzak konumu nedeniyle kamuoyunda “Dünyanın Sonundaki Cezaevi” olarak da tanınıyordu.

Godino’nun burada geçirdiği yıllara ilişkin anlatılar, diğer mahkûmlarla sorunlar yaşadığını ve zaman zaman saldırıya uğradığını belirtir. Ancak cezaevindeki kötü muameleye, cinsel saldırılara veya her bir olayın ayrıntısına ilişkin iddiaların tamamı güvenilir belgelerle doğrulanmış değildir.

1927’de Kulak Ameliyatı

Godino’nun yaşamındaki dikkat çekici olaylardan biri 1927 yılında gerçekleştirilen ameliyattı. Cezaevindeki doktorlar, onun belirgin biçimde büyük olan kulaklarını küçültmek amacıyla cerrahi müdahalede bulundu.

Bu ameliyat, yalnızca estetik bir işlem olarak değerlendirilemez. Dönemin kriminoloji anlayışında bazı doktorlar, suç davranışını kişinin fiziksel özellikleriyle ilişkilendiriyordu. Godino’nun büyük kulakları da basında ve uzman raporlarında sık sık gündeme getirilmişti.

Ameliyatın ardından davranışlarında olumlu bir değişim meydana geldiğine ilişkin güvenilir bir bulgu bulunmamaktadır. Bu olay, suçun fiziksel görünüşten hareketle açıklanmaya çalışıldığı eski kriminoloji yaklaşımlarının ne kadar sorunlu olduğunu gösteren örneklerden biri olarak değerlendirilebilir.

1933 Yılındaki Kedi Olayı ve Cezaevinde Darp Edilmesi

Godino’nun Ushuaia Cezaevi’ndeki yaşamına ilişkin en çok aktarılan olaylardan biri 1933 yılında yaşandı. Cezaevinde bulunan kedilere zarar verdiği, hatta kedilerden birini öldürdüğü ileri sürüldü. Bu hayvanların mahkûmlar tarafından beslendiği ve sevildiği anlatılır.

Olayın ardından diğer mahkûmların Godino’ya saldırdığı ve ağır biçimde darbettiği belirtilir. Aldığı yaralar nedeniyle hastanede yaklaşık 20 gün kaldığı yönünde bilgiler bulunmaktadır.

Bu olay, Godino’nun cezaevindeki yaşamının yalnızca resmî disiplin kayıtlarından ibaret olmadığını, diğer mahkûmlarla ilişkilerinin de sorunlu olduğunu gösterir. Bununla birlikte, kedi olayının ayrıntıları ve saldırının tam olarak nasıl gerçekleştiği konusunda kaynaklar arasında farklılıklar bulunduğundan kesinlik taşımayan ayrıntıları abartılı biçimde aktarmamak gerekir.

1936 Yılındaki Tahliye Talebi

Godino’nun cezaevinden çıkma isteği 1936 yılında yeniden gündeme geldi. Özgürlüğüne kavuşmak için başvuruda bulunduğu, ancak doktorların değerlendirmeleri ve tehlikelilik gerekçeleri nedeniyle talebinin kabul edilmediği aktarılır.

Bu dönemde yapılan değerlendirmelerde Godino’nun toplum içine dönmesinin uygun olmadığı yönünde görüşler bulunduğu belirtilir. Böylece cezaevi yaşamı ölümüne kadar devam etti.

Cayetano Santos Godino’nun Ölümü – 15 Kasım 1944

Cayetano Santos Godino, 15 Kasım 1944 tarihinde Ushuaia Cezaevi’nde 48 yaşındayken hayatını kaybetti.

Ölümünün nedeni konusunda kaynaklarda farklı anlatılar bulunur. Resmî kayıtlarda ölümünün iç kanamayla bağlantılı bir sağlık sorunu ve mide rahatsızlığı nedeniyle gerçekleştiği aktarılır. Bununla birlikte, cezaevindeki mahkûmların saldırısı sonucu aldığı darbeler nedeniyle öldüğü yönünde söylentiler de yıllar boyunca gündemde kaldı.

1933 yılında yaşanan kedi olayı ve ardından uğradığı saldırı, ölümüne ilişkin anlatılarla zaman zaman birleştirildi. Ancak Godino’nun ölümünün doğrudan bir mahkûm saldırısından kaynaklandığını kesin biçimde kanıtlayan güvenilir bir belge ortaya konulmuş değildir.

Cezaevinin daha sonraki yıllarda müzeye dönüştürülmesiyle Godino’nun adı da kurumun tarihine dâhil edildi. Bazı popüler anlatılarda kemiklerinin bir bölümünün alındığı ve cezaevi müdürüne verilen bir eşyanın içine yerleştirildiği iddia edilir. Bu hikâyenin güvenilir biçimde doğrulanmış bir tarihsel kayıt olduğu söylenemez. Bu nedenle Godino’nun ölümünden sonra yaşandığı ileri sürülen bu tür olayları kesin bilgi olarak kabul etmemek gerekir.

Cayetano Santos Godino’nun Kurbanları ve Saldırıları

Godino’nun suç dosyasında dört çocuk cinayeti, yedi cinayete teşebbüs ve yedi kundaklama olayı bulunduğu sıkça aktarılır. Ancak dört ölüm vakasının tamamı aynı düzeyde kanıtlanmış değildir. Özellikle 1906’da kaybolduğu ileri sürülen küçük kızın ölümü, itiraf dışında kesin delillerle doğrulanamamıştır.

Öne çıkan olaylar şöyle sıralanabilir:

Bu olaylar, Godino’nun çocuklara yönelik şiddetinin yıllara yayıldığını gösterir. Bununla birlikte, farklı kaynaklarda mağdurların isimleri, yaşları ve olay tarihlerinde yazım farklılıkları görülebilir. Özellikle dönemin kayıtları ile sonradan hazırlanan popüler suç anlatıları arasında ayrım yapmak önemlidir.

Cayetano Santos Godino’nun Suç Yöntemleri

Godino’nun saldırılarında dikkat çeken noktalardan biri, mağdurların çoğunun çok küçük yaşta çocuklar olmasıydı. Çocukların yetişkinlerden bağımsız hareket edebildiği kısa anları kolladığı ve bazı olaylarda şekerleme, oyun veya birlikte dolaşma teklifleriyle onların güvenini kazandığı aktarılır.

Saldırılarında kullandığı yöntemler arasında boğma, darp, ateşe verme ve boğulmaya teşebbüs bulunuyordu. Arturo Laurora ve Jesualdo Giordano cinayetlerinde boğma yöntemi öne çıkarken Reina Bonita Vainicoff’un ölümü, elbisesinin ateşe verilmesi sonucu oluşan ağır yanıklardan kaynaklandı.

Godino’nun bazı olaylarda çocukları tenha alanlara, boş evlere veya kullanılmayan yapılara götürdüğü görülür. Böylece çevredeki yetişkinlerin müdahalesini zorlaştırıyordu. Ancak her saldırı aynı şekilde gerçekleşmedi; bazı olaylarda çevredeki kişilerin müdahalesiyle çocuklar kurtuldu.

Cayetano Santos Godino Hakkında Psikolojik Değerlendirme

Godino’nun davranışları, yaşadığı dönemde psikiyatristler ve kriminologlar tarafından yoğun biçimde incelendi. Çocukluk dönemindeki saldırıları, hayvanlara yönelik şiddeti, kundaklama olayları ve cinayetleri, dönemin uzmanlarının dikkatini çekti.

Ancak bu incelemeler günümüz psikiyatrisinin kullandığı yöntemlerden farklıydı. Dönemin bazı uzmanları fiziksel görünüş, aile geçmişi ve doğuştan geldiği düşünülen özellikler üzerinden suç davranışını açıklamaya çalışıyordu. Büyük kulaklarının küçültülmesi için 1927’de ameliyat edilmesi de bu yaklaşımın dikkat çekici bir örneğidir.

Cayetano Santos Godino Neden Arjantin Tarihinde Önemli Bir İsimdir?

Godino, suçlarını çok genç yaşta işlemesi ve hedef aldığı çocukların yaşlarının küçüklüğü nedeniyle Arjantin’in suç tarihindeki en çok tartışılan kişilerden biri oldu. Yakalanmasının ardından yalnızca polis ve mahkemelerin değil, doktorların, gazetecilerin ve kriminoloji çevrelerinin de ilgisini çekti.

Dönemin gazeteleri onu çoğu zaman insan dışı bir canavar gibi tasvir etti. Fiziksel görünüşü, ailesi, çocukluğu ve davranışları üzerinden oluşturulan anlatılar, zamanla gerçek olaylarla söylentilerin birbirine karışmasına yol açtı.

Godino’nun hikâyesi aynı zamanda dönemin çocuk adaleti, akıl hastalığı, ceza sorumluluğu ve suçun nedenleri konusundaki anlayışını da yansıtır. Henüz çocuk yaşta işlediği suçlar nedeniyle yargılanması, psikiyatrik incelemelerden geçirilmesi ve farklı kurumlara gönderilmesi, Arjantin’de çocuk suçluluğuna ilişkin tartışmaların önemli örneklerinden biri hâline geldi.

Sık Sorulan Sorular

Cayetano Santos Godino kimdir?

Cayetano Santos Godino, 31 Ekim 1896’da Buenos Aires’te doğan Arjantinli seri katildir. Çocuklara yönelik saldırıları, cinayetleri ve kundaklama olaylarıyla tanınır. El Petiso Orejudo lakabıyla bilinir.

El Petiso Orejudo lakabının anlamı nedir?

İspanyolca “Petiso” kısa boylu veya ufak tefek, “Orejudo” ise büyük kulaklı anlamına gelir. Lakap, Godino’nun kısa boyu ve belirgin kulaklarından kaynaklanır.

Cayetano Santos Godino kaç kişiyi öldürdü?

Adli kayıtlarda Godino’ya dört çocuk cinayeti atfedilir. Ancak 1906 yılında öldürdüğünü itiraf ettiği küçük kızın cesedi bulunamamış ve olay bağımsız delillerle doğrulanamamıştır. Bu nedenle kesinliği tartışmalı olan vaka ayrıca değerlendirilmelidir.

Cayetano Santos Godino’nun en son kurbanı kimdi?

Godino’nun yakalanmasına yol açan son cinayet, 3 Aralık 1912’de üç yaşındaki Jesualdo Giordano’nun öldürülmesiydi.

Cayetano Santos Godino nasıl yakalandı?

Jesualdo Giordano cinayetinin ardından tanık ifadeleri ve Godino’nun çocukla birlikte görüldüğüne ilişkin bilgiler polis soruşturmasını ona yöneltti. 4 Aralık 1912 sabahı evinde yakalandı.

Cayetano Santos Godino mahkemede hangi cezayı aldı?

İlk aşamada cezai sorumluluğu bulunmadığı değerlendirilerek beraat ettirildi. Ancak savcılığın itirazı üzerine karar bozuldu. 12 Kasım 1915’te temyiz mahkemesi tarafından süresiz penitenciaria cezasına hükmedildi.

Cayetano Santos Godino neden beraat ettiği hâlde cezaevine gönderildi?

1914’teki beraat kararı, Godino’nun serbest bırakılması anlamına gelmiyordu. Mahkeme onun cezai sorumluluğu bulunmadığı kanaatine varmış, ancak toplum açısından tehlike oluşturduğu gerekçesiyle kapalı bir kurumda tutulmasını öngörmüştü. Savcılığın itirazı üzerine 1915’te karar değiştirilerek süresiz hapis cezası verildi.

Cayetano Santos Godino nasıl öldü?

15 Kasım 1944’te Ushuaia Cezaevi’nde hayatını kaybetti. Ölümü resmî kayıtlarda iç kanamayla bağlantılı bir sağlık sorunu olarak aktarılır. Mahkûmlar tarafından dövülerek öldürüldüğü yönündeki iddialar ise kesin olarak doğrulanmış değildir.

Cayetano Santos Godino hangi cezaevinde kaldı?

Önce çocuk ıslah ve psikiyatri kurumlarında, ardından Buenos Aires’teki Ulusal Cezaevi’nde tutuldu. 28 Mart 1923’te Tierra del Fuego’daki Ushuaia Cezaevi’ne nakledildi ve ölümüne kadar burada kaldı.

Cayetano Santos Godino’nun kulakları neden ameliyat edildi?

1927 yılında, büyük kulaklarının davranışlarıyla bağlantılı olabileceğini düşünen dönemin doktorlarının etkisiyle kulaklarını küçültmeye yönelik bir ameliyat gerçekleştirildi. Bu düşünce, günümüzde geçerli kabul edilmeyen eski kriminoloji yaklaşımlarının bir parçasıydı.

Cayetano Santos Godino’nun hikâyesi hangi kaynaklarda anlatılıyor?

Cayetano Santos Godino’nun yaşamı ve suçları; dönemin Arjantin gazetelerinde yayımlanan haberler, mahkeme belgeleri, cezaevi kayıtları ve sonradan hazırlanan akademik araştırmalar aracılığıyla incelenebilir. Özellikle María Carolina Zapiola’nın çocuk suçluluğu ve dönemin kriminoloji anlayışını ele alan akademik çalışması, Godino davasını yalnızca cinayetler üzerinden değil, dönemin toplumsal ve hukuki koşulları içinde değerlendirmesi bakımından önemlidir.

Leonel Contreras’ın La leyenda del Petiso Orejudo adlı kitabı, Godino’nun yaşamı ve Buenos Aires’te bıraktığı tarihsel izler üzerine başvurulabilecek çalışmalardan biridir. La Nación ve Clarín gazetelerinde yayımlanan tarihsel araştırmalar da olayların kronolojisi, tanık anlatıları ve kamuoyunda oluşan Godino imajı hakkında bilgi sunmaktadır.

Kaynakça

1. María Carolina Zapiola – “Niños asesinos de niños: el caso del Petiso Orejudo (Argentina, comienzos del siglo XX)”, Nuevo Mundo Mundos Nuevos, 2006.
   https://doi.org/10.4000/nuevomundo.2827

2. María Carolina Zapiola – “Niños asesinos de niños: el caso del Petiso Orejudo”, akademik makalenin PDF metni.
   https://www.aacademica.org/maria.carolina.zapiola/3.pdf

3. Osvaldo Aguirre, Álvaro Abós, Rodolfo Palacios ve diğerleri – “El Petiso Orejudo: a 100 años del niño asesino que se convirtió en leyenda”, La Nación, 2012.
   https://www.lanacion.com.ar/seguridad/el-petiso-orejudo-a-100-anos-del-nino-asesino-que-se-convirtio-en-leyenda-nid1512601/

4. “El Petiso Orejudo: la historia del chico que fue cuádruple asesino antes de cumplir 15 años”, La Nación, 14 Nisan 2021.
   https://www.lanacion.com.ar/sociedad/el-petiso-orejudo-la-historia-del-chico-que-fue-cuadruple-asesino-antes-de-cumplir-15-anos-nid14042021/

5. Álvaro Abós – “El Petiso Orejudo: primer asesino serial argentino”, La Nación, 15 Ocak 2006.
   https://www.lanacion.com.ar/lifestyle/el-petiso-orejudo-primer-asesino-serial-argentino-nid771827/

6. “La saga del Petiso Orejudo”, Clarín.
   https://www.clarin.com/ediciones-anteriores/saga-petiso-orejudo_0_Bk4kRPy0tl.html

7. “El verano en el que ‘El Petiso Orejudo’ se transformó en el primer asesino serial del país”, Clarín.
   https://www.clarin.com/policiales/verano-petiso-orejudo-transformo-primer-asesino-serial-pais_0_SkaiZq97f.html

8. María Julieta Alós – “El Petiso Orejudo de María Moreno: una mirada literaria de la eugenesia en la Argentina del siglo XX”, Perífrasis, 2024.
   https://doi.org/10.25025/perifrasis202415.31.03

9. Daniela Belén Castro – “Entre la historia y el morbo: la ficcionalización del Petiso Orejudo en El Niño de Barro (Jorge Algora, 2007) y ‘Pablito clavó un clavito: Una evocación del Petiso Orejudo’ (Mariana Enriquez, 2016)”, Poligramas, 2025.
   https://doi.org/10.25100/poligramas.v0i61.14827

10. “La primera detención policial de Cayetano Santos Godino, alias ‘El Petiso Orejudo’”, elDial.com.
    https://www.eldial.com/nuevo/nuevo_diseno/v2/legislacion2_s.asp?base=99&id=8891&indice=

11. Biblioteca Nacional de la República Argentina – Hemeroteca Digital, La Nación arşivi.
    https://hemerotecadigital.bn.gob.ar/collection/001197445/nacion

12. Archivo General de los Tribunales, Buenos Aires – Cayetano Santos Godino dosyası, Penal Legajo 2255, Criminal, 2.º Cuerpo, 1912, folios 213–260.